Bu Seni Neden Rahatsız Ediyor?

IMG_20190709_142114_018

Arnavut kaldırımlı, daracık bir sokakta kahve içiyoruz. Ancak yol öyle dar ki, sandalyelerle yola da taştığımız için, her araba gelişinde kenara çekilip yol vermemiz gerekecek. Bir süre sonra ilk araba, sokağın başında görünüyor ve ben “Hayır işte, hayır! Girme bu yola, girme!” diye söylenmeye başlıyorum. Arkadaşım, benim içine girdiğim gerilimin aksine büyük bir rahatlıkla: “Bu seni neden rahatsız ediyor?” diye soruyor. Bir an bu soru çok saçma gelirken bir an sonra demek ki rahatsız olunmayabilirmiş de farkındalığıyla dönüyorum ona. Merak ediyorum. Nasıl? Nasıl bakıyor da rahatsız olmuyor? Şimdi yoldakiler kalkacak kenara çekilecek. Araba, egzosunu sala sala önümüzden geçecek. Sohbet bölünecek, keyif anımız sabote edilecek… Hiçbiri olmayabilirdi! Ben sormadan açıklaması geliyor: “Burada oturmayı biz seçtik, otururken buradan araba geçebileceğini biliyorduk. Araba buradan geçerken yanlış bir şey yapmıyor, onun yasal hakkı. Burada oturup bu kahveyi içmeyi seviyorsan her şeyiyle sev.” ( Bire bir yazamamış olabilirim ama bende kalan cümleler bunlar.) İtiraz edemiyorum. Evet, biliyorduk. Oranın kahvesi övüldü, deneyelim dedik. İçeride yer vardı ama açık havada oturmak istedik. Araba geçebilirdi; zaten yol dar, pek geçen olmaz diye farz ettik ve sonuçta orada oturmayı biz seçtik. Kahveleri paket yaptırıp ilerideki parkta yeşilliklerin altında içmek bir seçenekti düşünmedim, geze geze sokaklarda içmek bir başka seçenekti yine düşünmedim, içeri girmek bir alternatifti değerlendirmedim, kahve içmemek bile bi seçimdi. Ben çözüm olabilecek hiçbir şeyi düşünmedim, değerlendirmedim ve olabileceği bariz olan rahatsızlık verici unsur oluştuğunda şikayeti bastım, söylendim.
Hayatta nelerden şikayet ediyoruz? Seçtiğimiz, aslında seçmeyebileceğimiz nelerden? (Evet, en mecbur hissettiğimiz şeyi bile seçmeme şansımız aslında var/vardı.) Şikayet ettiğimiz şeylerin olabileceğini önceden de biliyor muyduk? Bile bile mi seçtik? (Olabilir, bazen bir şeyleri umarız ve umduğumuz gibi olmaz.) Peki fark ettikten sonra bir şey yaptık mı? Çözüm aradık mı? Herhangi bir şeyi değiştirdik mi? Yoksa sadece söylendik ve yaydığımız negatif enerjiyle hem kendimize hem çevremize hem seçtiğimiz her neyse ona zarar mı verdik? Sonuçta, yine de, orada hep beraber kahve içiyor olmaktan keyif aldım. Üstüne bakış açımla ilgili bir farkındalık da yaşadım. Benim için geçen tüm arabalara ve verdikleri zahmete rağmen paylaşılan, şimdi bir yazıya dönüşen o an, güzel bir an… Yine olsa yine içinde olmayı seçerim. Bir düşünce tohumu olarak bu yazıyı buraya bırakıyorum bugün; şikayet ettiğimiz her an kafamızın içinde o soru yankılansın diye:
“Bu seni neden rahatsız ediyor?”
Sevgiler,
Gizem Çimen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close